vrijdag

Vandaag geen dromen over mooie schilderijen, maar keiharde commercie. Dat is ff overschakelen. De website staat op het rooster.
Nu nog een klein paginaatje met de noodzakelijke info. Maar dat moet meer worden. Ploegen op zolder, waar het werk wat ik nog heb, nog staat ingepakt vanaf de verhuizing anderhalf jaar geleden. Echt veel zal het niet opleveren, want de dingen die ik leuk vond, heb ik in de loop
van de tijd allemaal weggegeven.'t Was niet meer mijn core-business he?
Ik sprokkel maar wat bij elkaar en breidt de komende maanden langzaam uit.

Toch verbaast het mij, dat mensen vragen naar mijn eigen werk. Dat heeft er toch niks mee te maken? Ook zonder zelf te schilderen kan ik workshops en cursussen geven. Ik weet er genoeg van en het belangrijkste is om de kennis over te brengen. Communicatie. En wel op een
manier die bij ieders wensen aansluit.
Dus het lijkt me logischer, dat je vraagt om werk van cursisten te mogen zien. Om te kijken of er genoeg diversiteit in zit. Of juist niet, of het strak en academisch is. Ofzo. De stijl die bij de cursus hoort kan je juist aan het werk van de cursisten aflezen.
Maw: op mijn website komt voornamelijk werk van hen.

Mailtje sturen aan een vroegere cursist, ( ik heb de afgelopen dagen mijn best gedaan om haar te vinden en dat is gelukt) misschien heeft zij nog wat werk van toen. Ik heb er nooit foto's van gemaakt, dus heb zelf niets.

Dan rijdt ik even naar Oosterbeek om dingen met de gemeente te regelen. Meteen hond uitlaten ( weer mist vanmorgen, dus geen Duno) en genieten van de prachtige herfstkleuren. Heel veel bomen die gister nog stonden te stralen hebben vannacht in één klap hun blad verloren. Geheimzinnig, want er was niet veel wind.

Dan weer terug en door met denken over de website. Tekst is er trouwens wel zo langzaamaan, maar de beelden willen niet.
Het is ook altijd moeilijk om mijn eigen site te maken. Ik heb zoveel informatie over wat ik wil, dat ik niet of slecht kan schiften. Andermans website is wat dat betreft veel makkelijker.
Om toch iets neer te zetten begin ik maar met de structuur.

En dan is het vrijdagmiddag 13.00 uur. Mijn pc begint aan zijn wekelijkse run: Backup maken, daarna scannen op beestjes en kriebels, alle cache legen en zo nodig fragmenteren. Hoef ik weinig aan te doen. Maar het maakt mijn station wel traag, dus houd ik op met werken. Het weekend begint.

donderdag

7.00 uur
Vanuit mijn bed kan ik al zien, dat het mist. En mist hier bovenin het dorp betekent dat het rivierdal gewoon helemaal uitgegumd zal zijn.
Ik kan net zo goed een foto van een leeg vel papier gaan maken , dus ik doe geen moeite om naar de Duno te gaan. Ik draai me om en slaap onmiddellijk nog 2 uur verder.
Dan met de hond uit, en heerlijk, niet diezelfde wandeling als de laatste week, maar ik kan weer kiezen waarheen. Kan me niet voorstellen, dat er mensen bestaan die het fijn vinden om elke dag hetzelfde patroon te volgen. Bij de gedachte alleen al krijg ik buikpijn. Maar ik functioneer dan ook het beste in chaos...:-)
Na de Westerbouwing houd ik de toeristische attracties er maar in door de volgende link te geven: het beekdal Daar ga ik lopen. Heerlijk gebied en lang niet zoveel klimmen en dalen. Maar wel met mooie opgelegde strengen.

Verder wordt het een huis-tuin-en keukendag. Bieb, boodschappen, grote pan soep maken en de laatste tomaten naar binnen om op de vensterbank rood te worden. Andere niet winterharde planten naar zolder. De hibiscus in de tuin staat er raar bij: Hij is dit jaar uitzonderlijk laat in bloei gekomen en was nog niet uitgebloeid toen zijn blaadjes al gingen vallen. Dus ik kijk aan tegen een kale struik met grote ronde knoppen erin die niet zijn uitgekomen en nog niet zijn afgevallen. Nooit eerder meegmaakt.

Tussen het gebruikelijke poetsen en rommelen in, heb ik weer een nieuwe koe in mijn hoofd. En nog eentje....Eigenlijk snak ik ernaar om die te maken, maar die zitten morgen ook nog wel in mijn hoofd. Of zaterdag, want morgen heeft een andere planning. Ondertussen kan ik de hoofdlijnen nu vast bedenken. Beeld na beeld komt opzetten en het idee voor het grote schilderij begint meer vorm te krijgen. Ik denk aan een schilderij met een heleboel vakjes met in elk vakje een mooie koe. En dan veel kleur erbij. Later op de dag bedenk ik een versie van de zwarte koe, maar dan met goede ogen. Ik kan nooit titels bedenken, noem een schilderij maar het liefst 'untitled' maar deze, met dank aan een meedenker in Whistler, gaat heten: "Schele koe". Hoe recht ie ook zal kijken. Misschien kan deining in de toekomst meer voor me betekenen op dit vlak..:-)

Lekker zoals dit gaat: Tijdens het poetsen groeien mijn ideeen en ben ik mooi wel aan het werk. Hoofd in de wolken en voetjes op de grond, wat een bereik!

woensdag

Op de Duno schijnt de zon.
Foto maken moet dus leuk zijn.
En dat is het, maar ook verrassend. Met dit mooie licht vroeg op de ochtend zit er nog zoveel vocht in de lucht, dat de zon eigenlijk alleen maar wat doet op de voorgrond. Verderweg neemt de kleur met rasse schreden af en dat had ik niet zo verwacht. Als ik zelf op de plek ben waar de zon schijnt, dan zie ik kennelijk in mijn hoofd ook zon waar die niet is. Dat is een mooi ding om te leren. Kan me straks met tekenen weer van pas komen.

koeien

Rest van de dag besteed ik aan tekenen en schilderen. Kleine snelle schetjes op A4, waarvan ik er een paar een beetje uitwerk.
Weet ook meteen weer waarom ik bijna nooit op A4 werk: veel te priegelig. Mijn formaat is groter. Maar goed, dit is oefenwerk.
Ik heb al tijden in mijn hoofd om eens een koeienschilderij te maken. Niet echt figuratief, maar ook als je abstract(er) werkt, moet je toch eerst goed bestuderen hoe zo'n beest in elkaar steekt. Dat maakt straks het verschil tussen een vlek en een vlek met koeieneigenschappen. Die
laatste wil ik neerzetten of course...:-)
Dus ik begin figuratief. Maak een heleboel koeien en pas veel later ga ik er een echt schilderij van maken.
Hierbij twee koetjes van vandaag. Alleen de koppen. Oogjes zijn altijd moeilijk en de zwarte blijkt scheel te kijken. Da's in het echt niet zo,

Dus dat kan volgende keer beter.

dinsdag

En ja, er is weer een nieuwe dag die ik bovenop de Duno begin. Stil weer zonder een sprankje zon, dus de foto is vlak.

westerbouwing

Toen, speciaal voor Otto en Jan Willem iets verderop gegaan en foto's van de Westerbouwing gemaakt.Het uitzicht en het terras met donker herfstig weer..:-)

atelier

Waarna ik als beloofd aan het restantje papperassen ga zitten werken. Bloedsaai leven is dit toch! Maar het echte leven in de bossen van Bennekom zit eraan te komen: Afgelopen donderdag heb ik daar een atelier gekregen. Yes!

Helemaal 'op stand', alsof me dat iets kan schelen en een kwartiertje lopen naar de Panorama Hoeve voor als er trek ontstaat. Het kost ook nog eens geen drol, omdat ik het voor slechts één dag in de week kan huren. Kan ik voorzichtig beginnen, leerlingen werven en pas uitbreiden als er meer geld voor is. Ongelooflijk!!

Fantastischer is natuurlijk, dat het zomaar naar me toegelopen komt, dat er op een dag een meneer opbelt van:" Tja, ik heb wel zin om mijn chaletje daarvoor te verhuren. Kom je meteen even kijken? "

Dat komt dus in het echt voor...:-)

Allemaal door een klein briefje bij de C1000 of Super de Boer of wat voor supermarkt ze daar in dat dorp ook hebben.

Deze week kan ik er echter nog niet terecht, want de meneer is er even niet. Na 2 november gaan we verder en kan ik er ook evt. foto's gaan maken voor een folder, website of wat dan ook.Eigenlijk nog zo gek niet om nu al het saaie werk weg te werken.

Het enige nadeel van de ruimte is , dattie klein is. Zes mensen met veldezels is het maximaal haalbare. Bij de start van een bedrijf vind ik dat echter niet zo'n punt. Alleen met workshops voor bedrijven kan ik dan voorlopig nog niet uit de voeten. Wat ik wel kan doen en ook zeker gá doen, is een paar try outs van workshops organiseren en begeleiden. Met 6 man/vrouw dan maar. Voor een paar tientjes, koffie/thee aanwezig maar boterhammetjes mee of je eigen lunch betalen in de Panorama-Hoeve. Voor de deelnemers is dat lol ( hoop ik tenminste), voor mij mooi fijnslijpen..:-). Tegen de tijd dat ik daaraan begin, zal ik zeker een oproepje doen. Januari ofzo.

aanbieding

En ik wil een Sinterklaas- en Kerstaanbieding maken. Iets van : Verras je vriend/vriendin met een aantal spannende acrylworkshops. Cadeaubon erbij maken. Enzo. Plus natuurlijk in het locale sufferdje een artikeltje. Ideeen zat, maar uitwerken kost altijd meer tijd dan ik denk.

Grappig is dat, ik dacht dat het vinden van een atelier het moeilijkste punt zou zijn. Nu krijg ik het spaans benauwd omdat alles zo snel gaat, maar er geen cursisten zijn..... Kennelijk wil ik wel graag ergens tegenop zien.:-) Maar goed, volgende programmaonderdeel wordt folders maken, journaille benaderen hier in de buurt en aan iedereen vertellen wat ik wil. Ik kan ook mijn oude trouwe cursisten van vroeger wel eens benaderen, voor zover ze hier nog in de buurt wonen.

Maar dat is voor een volgende dag. Alle papieren zijn ingevuld, zelf de gas- en water-meterstand zijn doorgegeven en de lucht klaart hier letterlijk op.

Ik ga een boekie lezen, heb ik verdiend.

maandag

7.00 uur: de wekker
Onzédelijk vroeg!

Altijd gedacht, dat ik als langslaper zonder kids in huis die naar school moeten, ech nie voor 9 uur zou opstaan. Liefst 10 uur, of 11..

Maar ik doe dit mezelf aan. Vorige week bedacht ik me opeens dat ik een serie foto's wilde maken van een heiïg landschap als de zon net door de wolken heen komt. Om meer te leren van licht en transparantie. En kleuren.
En dat liep uit de hand. Op het moment dat ik me dat bedacht kwam die zon pas om 11 's morgens om de hoek kijken. En ondanks het feit dat ik me wel realiseerde, dat het misschien op heldere dagen een uurtje of 2 vroeger zou worden, had ik geen rekening gehouden met die teruggedraaide klok van dit weekend.
Uit degelijkheid had ik al wel besloten om elke ochtend op ongeveer dezelfde (zonne)tijd en plaats de foto te maken.

Puur uit nieuwsgierigheid naar licht, sta ik nu dus iedere morgen op de Duno in Heveadorp om vanaf de hoogte vast te leggen hoe de skyline van the city of Driel eruit ziet. Of all places.
Dat combineer ik min of meer gedwongen met een conditietraining, want oef! de paden daar gaan fiks omhoog en omlaag , ook nog eens met trappetjes die niet geschikt zijn voor een oudere vrouw met revaliderende enkelbanden. Na 5 minuten stijgen en dalen als een klipgeit sta ik te stomen en te hijgen.
Afzien, maar het voelt wél zo braaf als bijna heilig...:-)

Dan: ontbijtje, douche, rokje an, mooie laarsjes, optutten en ik ben helemaal klaar voor de maandagochtend.
Die is voor de BTW aangifte. Bluh.


Halfweg de dag:
Ik heb een kunstkop ondertussen. Belastingdienst laat me niet inloggen. In afwachting van wat minder drukte op hun site ben ik maar meteen even die hele grote berg papieren die op mijn bureau liggen te 'wachten' tot ik eens tijd heb, gaan doorspitten. Waartussen natuurlijk de gebruikelijke lijken die al te lang wachten uit de kast komen. Ik ben boos op mezelf en werk het af. Hoeveel uur het me ook gaat kosten. Al die troep afhandelen en opbergen in mappen. Tot op het allerlaatste papiertje. Ik moet het kwijt, want zo kan ik geen nieuwe toko beginnen.

Eind van de middag:
Bijna alle papieren netjes in hun mappen. Er ligt nog een klein stapeltje met dingen die ik moet invullen, dat gebeurt morgenochtend. Want ik heb koppijn gekregen en vind het welletjes. Bovendien mail ik dit aan "iedereen", dus er is geen uitwijken aan morgen..:-). En nu ..........naar buiten en uitwaaien!

spoorzoeken

Vandaag de website en het blog veranderd.
Morgen en overmorgen achter atelierruimte aan. Dat zal moeilijk worden, want in Wageningen is vorige week een bedrijvenpand plotseling gesloten.
Via GroenLinks heb ik toch wat adressen gekregen. Die ga ik maar aflopen en mijn aardige gezichtje laten zien...:-)

Verder moet ik mijn spoor op internet nog veranderen. Ik sta nog op heel veel oude adressen. Daar kan ik dan meteen iets aan doen.